    |
Ik ben Theo Houtman, woon in Spijkenisse, ben inkoper van beroep en heb een fantastische vriendin en een even fantastische zoon. In 2012 loop ik voor de vierde keer mee. Waarom? Niet eenvoudig om dit op papier te zetten. Ja weer voor mijn zusje die aan de ziekte is overleden en wie ik nog ongelofelijk vaak mis. (Gaat dit ooit over?) Maar ook voor al die mensen die nog met deze verschrikkelijke ziekte te maken gaan krijgen. En ja, ook een beetje voor mezelf om weer dat gevoel te krijgen op het moment dat je aankomt bij de start. Het kippenvelgevoel, de brok in je keel, de tranen in je ogen en het samen zijn we sterk gevoel! Hetzelfde gevoel wat je krijgt als je de finish bereikt, al die mensen, de emoties, het gevoel dat je iets kunt bijdragen om deze ziekte de wereld uit te krijgen! Niet door af en toe twee Euro’s in een collecte bus te gooien maar door uit die luie stoel te komen en daadwerkelijk in actie te komen!! En voor m’n teamleden, stuk voor stuk hele bijzonder mensen die ondanks de tegenslag in hun leven zich voor meer dan honderd procent hebben ingezet het afgelopen jaar!! Luitjes, ik ben trots op jullie!!!!!!!! To my sister Lia So tender and so gentle, as only she could be For all that she believed in, as far as we could see Was living life and having fun and don’t forget her love For “angel” does describe her best along with her white dove. She said to laugh and cry with joy, and don’t forget to sing All the songs she’d taught us, like the wind beneath my wings. That was her favorite song you know, so sing it out my dear But don’t regret that she is gone, she hears you loud and clear! Today we learned what hero means, she’d be so very proud To see her name so brightly lit from atop her great white cloud. She watches closely over us and guides us through each day So please remember Lia, each and every time you pray! Not one of us would disagree, she left us way to soon The only time we see her now is through the big bright moon. Her legacy lives on today and those who knew her boast That life and love and laughter too, are what she loved the most. |